چرا تحرک برای دانشجوی پزشکی حیاتیتر از همیشه است
- منتورینگ و مشاوره
- تیم پلاسماتو
- 6 دقیقه
اهمیت تحرک روزانه در عصر زندگی کمتحرک
دگرگونیهای سبک زندگی در عصر فناوری
در دوران همهگیری کرونا، بسیاری از ما ناگهان مجبور شدیم خانههایمان را به محل کار یا تحصیل تبدیل کنیم. در حالی که این تغییر برای ادامهی فعالیتها ضروری بود، ناخواسته باعث شد فرصتهای ما برای تحرک و فعالیت بدنی کاهش یابد. مرز میان استراحت، کار و مطالعه از بین رفت و ما بیشتر از هر زمان دیگری ساعتهای طولانی را در حالت نشسته سپری کردیم. دنیل، دانشجوی پزشکی، به ما یادآوری میکند که مسئولیت حفظ سلامتیمان بر عهدهی خودمان است و باید آگاهانه زمانی را برای حرکت در طول روز اختصاص دهیم.
اگر به گذشتهی نهچندان دور، حدود صد سال پیش، بازگردیم، بهخوبی میبینیم که سبک زندگی انسان چقدر تغییر کرده است. اجداد ما بیشتر وقت خود را صرف کارهای فیزیکی، پیادهروی، کشاورزی یا فعالیتهای روزمرهای میکردند که مستلزم حرکت مداوم بود. اما با رشد فناوری و ورود وسایلی مانند خودرو، ماشین لباسشویی، رایانه، تلویزیون و تلفن همراه، حرکت به تدریج از زندگی روزمره حذف شد. فناوری زندگی ما را راحتتر کرده است، اما بهای آن کاهش چشمگیر فعالیت بدنی است—پدیدهای که امروز از آن با عنوان «زندگی کمتحرک» یاد میکنیم.
پیامدهای زندگی کمتحرک بر سلامت
تحقیقات پزشکی بهروشنی نشان دادهاند که بیتحرکی با بروز بسیاری از بیماریهای مزمن ارتباط مستقیم دارد. بیماریهای قلبی و عروقی، سکته مغزی، دیابت نوع دو، سندرم متابولیک، افسردگی، آرتریت و حتی برخی از سرطانها از جمله نتایج سبک زندگی کمتحرک هستند. نکتهی نگرانکننده این است که حتی اگر فردی بهطور منظم ورزش کند، باز هم نشستن طولانیمدت در طول روز میتواند اثرات مخربی بر بدنش داشته باشد. این یعنی ورزش روزانه نمیتواند بهتنهایی اثرات مضر ساعتهای متمادی نشستن را جبران کند.
نشستن طولانیمدت باعث کاهش جریان خون در اندامها، افت متابولیسم، و تجمع چربی در بدن میشود. این تغییرات در بلندمدت منجر به افزایش فشار خون، مقاومت به انسولین، و اختلال در تنظیم چربی خون میگردد. افزون بر این، کمتحرکی اثرات روانی منفی نیز دارد؛ از کاهش تمرکز گرفته تا افزایش اضطراب و افسردگی. به همین دلیل، متخصصان سلامت توصیه میکنند علاوه بر ورزش منظم، باید در طول روز نیز مکرراً از جای خود بلند شویم و تحرک داشته باشیم.
کمتحرکی در محیط کار
در دنیای امروز، بسیاری از مشاغل به صورت نشسته انجام میشوند. کارمندان اداری، برنامهنویسان، معلمان، و حتی کارکنان حوزهی سلامت، بخش عمدهای از روز خود را پشت میز میگذرانند. بررسیها نشان میدهد در برخی مشاغل، تا ۸۰ درصد از ساعات کاری در وضعیت نشسته سپری میشود. اگر هفتهی کاری را ۴۰ ساعت در نظر بگیریم، این یعنی حدود ۳۰ ساعت از هر هفته بدون تحرک میگذرد.
این میزان نشستن نهتنها بر سلامت جسم اثر منفی دارد، بلکه بر کارایی و روحیهی فرد نیز تأثیرگذار است. کارمندان کمتحرک معمولاً بهرهوری پایینتری دارند، تمرکزشان زودتر کاهش مییابد، و بیشتر دچار خستگی ذهنی میشوند. مطالعات همچنین نشان دادهاند افرادی که در محل کار بیشتر حرکت میکنند—برای مثال در جلسات ایستاده شرکت میکنند یا هر ساعت چند دقیقه راه میروند—احساس رضایت شغلی بالاتری دارند و کمتر دچار فرسودگی شغلی میشوند.
کمتحرکی در محیط تحصیل
زندگی دانشجویی نیز از این قاعده مستثنی نیست. بسیاری از دانشجویان، بهویژه در رشتههایی مانند پزشکی، ناگزیرند ساعتهای طولانی پشت میز بنشینند. مطالعهی مداوم در کتابخانهها، کلاسهای طولانی، و ساعات زیاد صرف مرور مطالب، باعث میشود بدن برای مدت طولانی در یک وضعیت ثابت بماند. این موضوع نهتنها سلامت فیزیکی را تهدید میکند، بلکه باعث کاهش بازدهی ذهنی نیز میشود.
برای مثال، من و بسیاری از همکلاسیهایم در طول هفته بیش از ۵۰ ساعت مطالعه میکنیم. اما خوشبختانه، ابزارهای آموزشی مدرن مانند Osmosis فرصت جدیدی برای مطالعهی فعال فراهم کردهاند. من اغلب ویدئوهای آموزشی را روی تبلت یا تلفن همراهم در حالی تماشا میکنم که در فضای باز قدم میزنم. این کار باعث میشود یادگیری لذتبخشتر شود و ذهنم هوشیارتر بماند. گاهی نیز همراه دوستانم پیادهروی میکنیم و در حین حرکت با استفاده از فلشکارتها یکدیگر را امتحان میکنیم. چنین عادتهایی ساده بهطور چشمگیری از زمان نشستن من کاستهاند.
تحرک و یادگیری بهتر
شاید در نگاه نخست، حرکت هنگام مطالعه یا کار به نظر دشوار بیاید، اما علم عصبشناسی نشان میدهد که تحرک به تقویت حافظه و تمرکز کمک میکند. هنگام حرکت، جریان خون مغز افزایش مییابد و اکسیژن بیشتری به سلولهای عصبی میرسد؛ در نتیجه فرایندهای شناختی مانند یادگیری و تصمیمگیری بهتر عمل میکنند. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان آموزشی توصیه میکنند جلسات مطالعهی طولانی با استراحتهای کوتاه و حرکتهای سبک همراه شوند.
حتی ایستادن بهجای نشستن میتواند تأثیرگذار باشد. استفاده از میزهای قابل تنظیم، پیادهروی در زمان مرور یادداشتها یا گوش دادن به پادکستهای آموزشی، همگی روشهایی ساده اما مؤثر برای افزایش تحرک در طول روز هستند.
پیشنهادهایی برای کاهش زندگی کمتحرک
تحرک بیشتر در روز نیازی به تغییرات بزرگ ندارد. تغییرات کوچک و مداوم میتوانند در طول زمان اثرات بزرگی ایجاد کنند. برای مثال، هنگام تماشای ویدئوهای آموزشی یا گوش دادن به کلاسهای آنلاین میتوانید قدم بزنید. اگر در محیط کار یا دانشگاه هستید، بخشی از جلسات را در حالت ایستاده برگزار کنید. هنگام استراحت یا صرف ناهار، به جای نشستن در محل کار، کمی پیادهروی کنید. همچنین، میتوانید زنگ هشدار تلفن همراه یا رایانهتان را تنظیم کنید تا هر ساعت شما را به حرکت یادآوری کند.
یکی از مؤثرترین روشها، استفاده از پله بهجای آسانسور است. این تغییر کوچک به تقویت عضلات پا و افزایش ضربان قلب کمک میکند. حتی راه رفتن هنگام صحبت تلفنی یا مرور یادداشتها نیز در کاهش زمان نشستن مؤثر است. مهمتر از همه، هدف بگذارید هر ساعت حداقل چند دقیقه از جای خود بلند شوید و حرکت کنید. این وقفههای کوتاه از نظر فیزیولوژیک تأثیر قابلتوجهی دارند و از مشکلاتی مانند درد کمر، سفتی مفاصل و خستگی چشم پیشگیری میکنند.
گامی کوچک برای تغییر بزرگ
تحرک روزانه فقط به معنای ورزش کردن نیست، بلکه به معنای درگیر نگه داشتن بدن در جریان زندگی است. حتی چند دقیقه پیادهروی، کشش عضلات، یا تغییر وضعیت نشستن میتواند تفاوت بزرگی در سلامت فیزیکی و روانی ایجاد کند. کسانی که بهطور منظم در طول روز حرکت میکنند، معمولاً خواب بهتری دارند، اضطراب کمتری را تجربه میکنند و احساس رضایت بیشتری از زندگی دارند.
زندگی مدرن ما را به سمت سکون و بیحرکتی سوق داده است، اما با تصمیمهای آگاهانه میتوانیم این چرخه را تغییر دهیم. هر حرکت کوچک، قدمی بهسوی سلامت و نشاط بیشتر است. چه در محیط کار و چه در دانشگاه، اجازه ندهید فناوری جای حرکت را بگیرد. برخیزید، چند قدم بردارید، نفسی تازه کنید و به یاد داشته باشید که هر حرکت، هرچند کوچک، در مسیر یک زندگی سالمتر معنا دارد.
در نهایت، شاید فناوری و سبک زندگی مدرن امکان نشستن طولانی را برایمان فراهم کرده باشد، اما انتخاب تحرک هنوز در دستان خود ماست. تنها با بلند شدن، چند قدم راه رفتن، یا تغییر سادهی عادتهای روزانه میتوانیم کیفیت زندگیمان را به شکل چشمگیری ارتقا دهیم. هر ساعت حرکت، هر دقیقه فعالیت و هر تصمیم آگاهانه برای برخاستن، سرمایهگذاری است برای سلامتی آیندهی ما.
